Bleunioù Mae





Neb a wele Jef war an aod,
Drant he lagad, ruz he divjod;

Neb a wele Jef er pardon,
A deue joa en e galon.

Neb he wele ar he gwele,
Gant truez outi a ouele;

Gant truez ouzh ar plac'hig klañv;
Ker gwenn evel ul lilienn hañv.

Hi 'lare d'he mignonezed
War bankig he gwele chouket:

"Mignonezed, mar em c'haret,
En an' Doue, na ouelet ket;

C'Hwi 'oar avat, mervel 'zo ret:
Doue war ar groaz en deus graet."


II

Pa'z is d'ar feuten davit dour,
An eostig-noz a gane flour;

"'Mañ ar miz Mae o vont e-biou,
Gant ar bleunioù war ar c'hleuñioù:

Eurus eo an dud yaouank-se
Hag a varv en amzer neve!

Evel ar rozenn deus ar brank,
E tisparti an dud yaouank;

'R re 'ne a ray a-raok eizhte,
E vo roet de bleunioù neve;

Hag int, deus a-greiz, d'ar baroz,
'Vel bivig-Doue deus ar roz."


III

"Jefig, Jefig, ne ouzoc'h ket
Pezh en deus an eostig laret:

_ 'Mañ ar miz Mae o vont e-biou,
Gant ar bleunioù war ar c'hleuñioù."

Ar plac'hig 'dal m'he deus klavet,
He daouarn e kroaz 'deus lakaet:

"me 'laro un Ave Maria
En hoc'h enor, Itron Varia,

Ma plijo gant ho mab Doue,
Da gaout diouzhin-me true;

Ma'z in, bremaïk, da c'hortoz
Va mignonezed er baroz."

'Oa ket hec'h ave achuet
Stouiñ he fenn hi he deus graet;

Stouiñ he fenn hi he deus graet,
Ha daoulagad he deus sarret.

Neuze 'voe klevet an eostig,
O kanañ c'hoazh el liorzhig:

"Eurus eo an dud yaouank-se
Hag a varv en amzer-neve!

Eurus eo an dud yaouank-se
A vez roet de bleunioù neve!"








"war bankig he gwele chouket": azezet
"'r re 'ne a ray": ar re anezho a raio
"d'ar baroz": d'ar Baradoz
"bivig-Douoz": buoc'hig-Doue