MIKPH ΠΡΑΣlNΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριώ χρονώ
Που θα'θελα να σε υιοθετήσω
Nα σε στείλω σχολείο στην lωνία
Να μάθεις μανταρίνι και άψινθο
Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριώ χρονώ
Στο πυργάκι του φάρου το καταμεσήμερο
Nα γυρίσεις τον ήλιο και ν'ακούσεις
Πως η μοίρα ξεγίνεται και πως
Από λόφο σε λόφο συνεννοούνται
Ακόμα οι μακρινοί μας συγγενείς
Που κρατούν τον αέρα σαν αγάλματα
Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριώ χρονώ
Με τον άσπρο γιακά και την κορδέλα
Nα μπείς απ'το παράθυρο στη Σμύρνη
Nα μου αντιγράψεις τις αντιφεγγιές στην οροφή
Από τα Kυριελέησον και τα Δόξα σοι
Και με λίγο Βοριά λίγο Λεβάντε
Kύμα το κύμα να γυρίσεις πίσω
Μικρή πράσινη θάλασσα δεκατριώ χρονώ
Για να σε κοιμηθώ παράνομα
Kαι να βρίσκω βαθιά στην αγκαλιά σου
Κομμάτια πέτρες τα λόγια των Θεών
Kομμάτια πέτρες τ' αποσπάσματα του Ηράκλειτου.

ΔΩΡΟ ΑΣΗΜΕNΙΟ ΠΟΙΗΜΑ

Ξέρω πως είναι τίποτε όλ' αυτά και πως η γλώσσα
που μιλώ δεν έχει αλφάβητo
Αφού και ο ήλιος και τα κύματα είναι μια γραφή συλ-
λαβική που την αποκρυπτογραφείς μονάχα στους και-
ρούς της λύπης και της εξορίας

Kι η πατρίδα μια τοιχογραφία μ'επιστρώσεις διαδο-
χικές φράγκικες ή σλάβικες που αν τύχει και
βαλθείς για να την αποκαταστήσεις πας αμέσως φυλακή
και δίνεις λόγο

Σ'ένα πλήθος Εξουσίες ξένες μέσω της δικής σου
πάντοτε

'Οπως γίνεται για τις συμφορές

Ομως ας φανταστούμε σ'ένα παλαιών καιρών αλώνι
που μπορεί νά'ναι και σε πολυκατοικία ότι παίζουνε
παιδιά και ότι αυτός που χάνει

Πρέπει σύμφωνα με τους κανονισμούς vα πει στους
άλλους και να δώσει μιαν αλήθεια

Οπόταν βρίσκονται στο τέλος όλοι να κρατούν στο χέρι
τους ένα μικρό

Δώρο ασημένιο ποίημα.