Amaia Lasa



Nereak ez diren
            lurralde hauetatik
            ihes egin nahi nuke
            
            Nereak ez diren ur hauek
            alde batera
            utzi behar ditut.
            
            Haitz sendoaren biribiltasunean
            nere bizitzaren hitza
            lortu nahi nuke
            
            Biribiltasunean
            haitzaren gainean
            a
            e
            i
            o
            u
            berri bat esan nahi nuke.
            
            Amaia Lasa
            (Poema bilduma 11)
             
            Jaungoiko guztiak ukatzen dituen
            emakume bat naiz.
            Atzo,
            zeruko jaungoikoa ukatzen nuen,
            gero
            infernukoa, eta
            gaur,
            lurreko jaungoikoa ukatzen dut.
            
            Atzo,
            zeruko pekataria nintzen,
            gero
            infernukoa, eta
            gaur,
            lurreko pekataria naiz.
            
            Hutsunean igeri dabilen emakume bat izaten naiz.
            Amaia Lasa
            (Poema bilduma 21-22)
             
            Ez zaitez joan,
            eman zaidazu zeure gorputzaren beroa
            eta utz zure ezpainari nere amodioa dastatzen;
            ez zaitez joan,
            atoz,
            zeren, gorputza somatzen dut gogortzen
            eta neure burua hiltzen,
            ez zaitez joan,
            atoz nere bigunaren babesera.
            
            Amaia Lasa
            (Poesia bilduma 18)
            Ohean
            narru gorri, eskuak han nituela
            argi itzalean ilunpearen izkutuan,
            amodioaren heriotzara ninjoan.
            
            Ohe guztia bihurtzen nenbillen,
            maindiriek eta estalkiak bihurritasunean
            nahastuaz.
            
            Pentsamenduan muxu goxo bat
            pentsamenduekin, bi beso bizkar gainean
            desioarekin, nahian, laztan herioan.
            
            Amaia Lasa
            (Poema bilduma 36)
             
            Ez emakume
            ez ama
            ez eme
            ezin izanik.
            
            Itzal tantolak sapaiaren ertz hartan jarraitzen zuen;
            beste erts bat behar zuen.
            Bainan beldurtuta, beti bere ertzean jarraitzen zuen;
            itzal tantolak beti ertz hartan
            ezin haunditurik
            ezin zabaldurik
            argia
            ezin sorturik, jarraitzen zuen.
            
            Ez emakume
            ez ama
            ez eme
            ezin izanik.
            
            Emakumetasunean
            amatasunean
            galduak,
            libertatearen ordez
            segurantzari helduak
            
            Ez emakume
            ez ama
            ez eme
            ezin izanik.
            
            igarotzen genituen
            gure egunak.
            
            Amaia Lasa
            (Poesia bilduma 47)