Joakin Zaitegi



Uda-eguarditan, iguzki biribil
            ozkarbia gorrituz bere gingan dabil:
            giza-begiak aren argi-dirdaiean
            zeru zoragarritik alde egin naiean.
            
            Baņa, illunabarrean, iguzkiak murgil
            itsaso barna eta zeru berria urbil:
            gure begiak, berriz, dakuste, an... urrun,
            aldi zurietako amets-ikuskizun.
            
            (Gogoa zabalduaz, iduri arranbel,
            maite-gezi-yaurtitzen argiaren gibel:
            erantzunez agertzen, ortzi zabala izar,
            ta atsearen ederra gogora darakar).
            
            Giza-zori ona argi-zirrinta yario
            dalarik, beko irritsak deika ari oi zaio:
            "zuretzat dut loretan aintzaren alorra",
            ez, baņa, pakearen barruti yatorra.
            
            Goibelaldia dugu giza-illunabarra;
            aren argitan dager itxo emankorra.
            Etzanik ospearen euzki gorri zoro,
            Yaungoiko-izar-izpitan dakuskezu oro.
            
            Joakin Zaitegi
            GIZA-ILLUNABARRA
            (Goldaketan 62)
             
            Beti ots bateko eresi zarra
            berrituz ari dan olerkari naiz.
            Maitasun min batek artu oi nau maiz
            ta egan lagun dut aize azkarra.
            
            Bizitzez euskaldun non-naitiarra
            Euskadi'ra nator bear dan garaiz:
            lurrez lur ibiliz, non-naiko zelaiz
            -zelai zar-berria dut deadarra.
            
            Geroak badakar askatasuna
            nire abestien otsez beterik,
            orixe dukegu euskal-eguna.
            
            Irrintzi dagizut pozez emendik,
            ori dakuskezun euskal-laguna,
            gure ikurrina goruntz iasorik.
            
            Joakin Zaitegi
            NERE IRRINTZIA
            (Berriz ere goldaketan 32) Artizar ederra antzo dizdizka ageri da
            Auņemendi gaņeko malkor ta aitz artean
            oroldiz ta elurrez inguraturikan,
            iņork ikusi duan lore liraņena.
            
            Aizetxo ozkirriaren ikutu goxoak
            pa xuspergarririk ez oi dagio oraindik
            Arkaitz txit zutiaren arpegi gaņetik
            lorerik ederrena dager irri-parrez.
            
            Baserritarrarentzat zoritxarra oi dun
            urtu ezin dan elur eta izotz artean,
            aitz aundien artean, lo goxo betean,
            zorion ixilla lez erne da lorea.
            
            Zoriontsua, ziņez, elurrez ta izotzez
            inguraturik-arren, eskutuan duna
            biotzaren barnean lore kutunena,
            bizitzako xoritxar latzen aringarri.
            
            Joakin Zaitegi
            AUŅEMENDI'KO LOREA
            (Goldaketan 49)
             
            Ilunak artuaz Euskadi doa
            eta uztarpean gaude loturik:
            gure aberriak askatasunik
            eztu, burdinetan dugu gaixoa.
            
            Zeure gain izaki, euskal-gogoa
            genduen guziok alabearrik:
            errien eredu baitzan ederrik
            gure artekoen anaitzakoa.
            
            Gain-bera erori ta ondoeza
            gaineratu zaizu. Nola igarri
            gaitzon iturria? Ezta erreza.
            
            Askatasunaren euski(a) itzarri
            nairik kukurruku egin ba'neza
            ta gaupean dana argitan iarri!
            
            Joakin Zaitegi
            GAUPEAN DAGOEN EUSKADIRI
            (Berriz ere goldaketan 31)