Roland PECOT

L'Envòl de la Tartana (extrait)


**************


DE VENT DINS LAS VELAS
Las carrièras èran vuèjas. Ren que qualques fanals esclairavan la nuèch de la vila. Pèire-Joan conoissiá tant lo camin, qu'auriá poscut anar a palpas dusc'a l'ostal. Dempuèi sa sortida del cinema, aviá pas crosat degun. Los espectators s'èran lèu esparpalhats a travèrs las ronfladas del vent. 
Fant, las gens an gaire de vòlha! Los uns crentavan la nuèch, los autres los corrents d'aire o lo freg. Quand lo mistral bufa, a mièjanuèch, fa las plaças netas. Pèire-Joan trobava al còp gostós e un pauc tristonet d'èstre sol. Virèt a drecha après los cinemas, endralhèt la carrièra pedonièra clafida de botigas, copèt per lo quartièr dels atalhièrs ont se sentissiá l'odor de la fusta e del cambolh, e pleguèt l'esquina, cara al vent, de long de l'avenguda. Arribat sus l'esplanada, corriguèt entre las platanas, braces dobèrts, camisa badanta, per esquichar lo vent a plen de fòrça, sentir sa butada, e quand molissiá, sa caressa. Puèi s'assetèt sus un banc. Aquel grand diable de vent, que se n'anava tot nus e tot crus de per lo mond, deviá ne'n veire e ne'n conóisser... e pasmens totjorn gingolava, lo manja-fanga, lo manja-camin. Pèire-Joan sabiá pas se lo pichòt tristum que sentissiá èra aquel del vent, o ben s'èra lo sieu que lo vent desrevelhava.
Al sòl, a l'entorn dels pecols verds del banc, revolumavan las primièras fuèlhas jaunas tombant de las platanas. La mièja de Setembre se sarrava. 
D'aquí qualques jorns, las vendémias. Per lo primièr còp, l'auton marcava pas lo retorn a çò conogut. En plaça de la resignacion de retrobar la classa, mesclada a l'espèra de reveire los collègas, luòga de la pichòta malanconiá de fin de vacanças, sentissiá una paur. Finida, la vida d'escolan. Trobar quicòm a far. E ren se mostrava. Son pitre se quichava. 
S'aviá poscut aver la libertat del vent, lo rire masc, lo còs passa-muralhas, sens ren deure a degun! Mas las galipetas del mistral, deviás lèu te n'alassar. Tot ben comptat, tant valiá èstre Pèire-Joan amb totes sos pensaments, mas que sabiá tirar de plans.