Jean-Henri FABRE LI GRANOUIO ******************** De vèspre, quand en plen la luno dono Dins la palun e si canèu, Quand li sause fielon de nèu Sus la tèsto di courbadono, De-que barjas, granouio, au mes d'abriéu, Lou pitre au fres sus lis erbo dóu riéu ? O vèntre fla de figo pecouleto, O closco esquichado en cruvèu Que n'a quàsi ges de cervèu Pèr amelou ; o verdouleto, Mourre breca, de que barjas ansin Aro que dor lou passeroun sausin ? "Bré-ké-ké-ké, respondon li granouio : Ço que barjan dins li fangas, Demando-lou dounc, bedigas, A l'espino-bè que fourfouio Dins li creissoun. De nacre cravata, Lou mignot porto espaso à soun coustat." "Te lou diran li vesin, li vesino : La demisello di sourgènt ; Lou veiroun, escaia d'argènt Emé taiolo cremesino ; L'escaravai, perlo que nado en round, Viro, reviro, e cabusso, s'escound." " Te lou dira la locho moustachudo. La pauro vestido de dóu S'aviso vuei de metre au còu, Souto sa barbeto pounchudo, Tres, quatre tour de cadenato en jai. Es rèn, un fum, e pamens acò vai." "Umble bébai, lou jai de la mesquino ! Vai vèire alor, dins li roumias, Lou lesert, quand lou bounias Au soulèu espandis l'esquino, Assadoula de calour. Pèr bebèi, Èu, l'ufanous, a mes mantèu de rèi." "Ah ! mis ami de Diéu ! Queto esquinasso Emperletado ! Noun jamai Li fado n'an brouda de mai Espetaclouso ! Pèr tirasso D'aquéu mantèu reiau, vèn uno co Que fai froufrou e longo coume acò. "Es pas de crèire. Aro, se vos, escouto, Aqui, darrié lis aubrespin Que flourisson long dóu camin, Lou brun vióulounaire di mouto. Mèstre grihet, rasclan l'alo, brusis En un cri-cri que de pertout s'ausis." " S'ausis peréu lou voun-voun dis abiho, Lou rounfle di tavan courous E lou siblet di mouissau rous ; S'ausis bresiha l'auceliho. Lou sarraié, bagna pèr l'aubo en plour, Limo soun ferre e vesito li flour." "N'avèn proun di ; que rèn de mai s'apounde. Es la voto dóu mes d'abriéu, La fèsto de tout ço que viéu ; E nòvi di noço dóu mounde, Nous fasèn bèu, metèn bebèi, riban ; Pièi, d'estrambord, cantan, barjan, siblan."